اگر دقیقا ۱۰۰ سال پیش فورچیو لامبورگینی به جای خودروی فراری، اتومبیلی دیگر را میخرید و یا آن اتفاق برایشان پیش نمیآمد و یا حتی فراری جوابی درست به آن میداد و مشکلش را حل میکرد، الان شاهد قدرت نمایی و یکه تازی لامبورگینی در میان خودروهای سوپراسپرت چه از لحاظ محبوبیت و چه از لحاظ قدرت و طراحی نبودیم. در نگاه اول به نظر میرسد که این محصول نسخهای تقویت شده و ویرایش شده از لامبورگینی آونتادور باشد، ولی لامبورگینی به این نکته اشارهای نداشته و تنها اعلام کرده که برای ساخت آن تماما از فیبرکربن استفاده کرده است که در نتیجه منجر به بدست آمدن حداقل وزنی ۱۵۲۰ کیلوگرمی برای این خودرو شده است. بالههای بزرگ در زیر سپر جلو و در زیر رکاب دربها و همچنین دیفیوزری بسیار بزرگ در زیر سپر عقب هم گویای ضریب آرودینامیکی بسیار بالای این خودرو است و خروجیهای اگزوز ۳تایی آن هم بر زیبایی آن افزوده است. در داخل کابین هم میتوان صفحه نمایشگری ۱۰٫۱ اینچی را مشاهده کرد که قابلیت پشتیبانی از اپل کارپلی را دارد. در زیر کاپوت این هیولا هم هیولایی دیگر ۱۲ سیلندر آرام گرفته که میتواند از حجمی ۶٫۵ لیتری، به صورت تنفس طبیعی حداکثر ۷۷۰ اسب بخار قدرت را استخراج کند که در عمل موجب شتاب صفر تا صد ۲٫۸ ثانیهای شده است. گفته شده که شتاب صفر تا ۳۰۰ کیلومتری سنتناریو هم در ۲۳٫۵ ثانیه پر شده و برای توقف کامل از سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت هم نیاز به مسافتی حدودا ۳۰ متری است و این در حالیست که برای توقف کامل از سرعت ۳۰۰ کیلومتری، باید حداکثر به ۲۹۰ متر فاصله فکر کرد.در انتهای گفتههای شرکت خودروسازی لامبورگینی هم به تولید محدود ۴۰ دستگاهی این خودرو اشاره شده که نیمی از آنها به صورت رودستر و نیمی دیگر هم به صورت استاندارد کوپه با قمیتی ۱٫۹ میلیون دلاری یا ۱٫۷۵ میلیون یورویی به مصرف کننده عرضه میشوند.